☆ SERENDIPITY ☆

รอบนี้เป็นการตามที่เหนื่อยกายและเหนื่อยใจที่สุดในสามโลก แถมเรื่องมันเศร้าสุดๆ

จริงๆเหนื่อยมันไม่เท่าไรหรอก แต่เอ็กซ์ตรีมลี่นอยด์นี่สิ มันไม่ไหวแล้วเหอะ

แล้วมันเป็นอะไรที่ต้องแยกเป็นหลายๆกรุ๊ป คือมันกลายเป็นวุ่นวายทุกสิ่งอย่าง

เครียดจนวินาทีสุดท้ายเลยอะ คราวหน้าไม่เอาแล้วนะแบบนี้ขอได้ไหม ???

ไม่ได้หวังอะไรกับเค้าเลยอะรอบนี้ และก้อไม่ได้อะไรเลยด้วย แซดสตอรี่นะบางที T.T

 

22 September 2009

 

ในเมื่อซุเปอร์แมนกำลังจะมา ซุเปอร์เกิร์ลก้อต้องขอไปรับตามระเบียบ (ลาววว 55)

จริงๆก้อควรจะตัดใจเลิกไปรับกันได้แล้วละ เพราะยังไงๆทีจีก้อข้างเครื่องนะเออ

แต่แล้วมันก้อไม่เคยรอดสันดอน สุดท้ายก้อไปรับกันอีกจนได้ล่ะน้า >w<

เหมือนจะดีหรือเปล่าก้อไม่รู้ ได้เห็นผ่านกระจกห้องวีไอพีเพียงเล็กน้อยและแว้บนึง

จริงๆเหมือนสวรรค์จะแอบปรานีให้มูลี่ตรงที่พวกเรายืนอยู่เสียพอดีเลยปิดไม่ได้

แต่พี่ทงเฮจะใส่ทั้งหมวกและมาส์คมาเพื่ออะไร ?? อยากเห็นหน้านะ โอเค๊ ?

เลยได้เห็นพี่ทงเฮและพี่ซีวอนพอเป็นพิธี ก่อนจะจรลีตามกันไป ณ ดุสิต ~

แล้วก้อจบกันไปกับวันแรก และก้อต้องเตรียมตัวช้ำใจต่อในวันที่สอง โฮฮฮ.

 

23 September 2009

 

วันนี้ตีลังกาปาระเบิด เหวี่ยง แถมด้วยทวิสต์ตัวเองตั้งแต่ตื่นมา เหออออออ ,,

ทำไมชั้นถึงได้เป็นเด็กสาวแสนจนและโชคร้ายขนาดนี้ก้อไม่รู้ เอ็กซ์ตรีมลี่นอยด์ !!!

อยากจะวาร์บและถอดร่างไปตามพี่ทงเฮ ณ สวนหลวงร.9 แต่ก้อหาทำได้ไม่....

นั่งร้องห่มร้องไห้อยู่บ้าน 3 เวลา แถมต้องนั่งทำงานไปน้ำตาไหลพรากๆ T^T

ไม่รู้โดนคำสาปอะไรให้มีงานเยอะแอนด์พรีเซนท์แยะเอาช่วงนี้ก้อไม่รู้ ฮือๆๆ

ทุกทีทุกครั้ง มันจะมีทางหนีทีไล่ให้เราสับรางไปตามพี่ทงเฮได้ตลอดรอดฝั่งไง

แต่คราวนี้เราไม่มีจิตสัมพันธ์สื่อถึงกันจริงๆอ่ะพี่ทงเฮ เรื่องมันแซดดด โซเฮิร์ทท!

ก้อได้แต่ปล่อยให้วันนี้ทั้งวันผ่านไปโดยที่ไม่ได้เจอพี่ทงเฮเลย แงๆๆ wtf -*-

 

24 September 2009

 

เริ่มต้นวันนี้ด้วยการไปมหาลัยเพราะมีพรีเซนท์งานสุดเถื่อน เหอๆๆ

พอพรีเซนท์เสร็จ ตกใจกับจำนวนมิสคอล ชิบหายล่ะงานเข้าแน่นอนเลย

รีบโทรกลับหาพี่ส้ม เป็นไงล่ะ ?? พี่ทงเฮถ่ายสตรอชีสเค้กอยู่ที่น้ำตกดุิสิต

โอ้โน่ววว เรายังวิ่งออกจากห้องไปตอนนี้ไม่ได้ ไม่งั้นได้โดนเด็ดหัวแน่ๆ

ก้อได้แต่นั่งโหยหวน กรีดร้องเกาะขาเพื่อนงืดๆว่าใจชั้นอยู่ที่นู่นแล้ว 555+

แต่กว่าจะเสด็จไปถึงดุสิตพี่ทงเฮก้อคงถ่ายเสร็จเรียบร้อยรร.มกโพไปแล้วละ

พอจบวิชานั้น ก้อไปหาพี่ส้มกับเจ๊ที่สยามแทนแล้วค่อยกลับไปดุสิต

นั่งกินไฮทีนั่งเม้าท์กับพี่ส้มต่ายพี่นุ่นไปเรื่อยเปื่อย ถ่ายรูปเล่นกันไปสนุกสนาน

ไม่ได้สนใจเลยว่าพี่ทงเฮกำลังจะออก ฮ่าๆๆ แต่โชคดีมากๆ ที่พีริยาลากไป

คือพีริยาไปคุยกับเพื่อนตรงฟร้อนพอดี เราก้อยังยืนเอ๋อเหรอๆอยู่เลย

อยู่ดีๆก้อสะกิดกันทั้งแถบ ตอนนั้นเราก้อแบบอะไรว้า ?? พอหันไปเท่านั้นแหละ

สครีมมมมมม XD พี่ทงเฮฮฮฮฮฮฮฮ =D บราโววววว่ ได้เจอแล้ว :)))))

ทำเสมือนได้เจอดาราเกาหลีที่ชอบครั้งแรก แบบว่าทำอะไรไม่ถูกเลย ฮ่าๆ

พอพี่ทงเฮเดินผ่านหน้า ก้อเลยเรียก ทงเฮอปป้า พทฮ.ก้อหันมายิ้มหวาน

ยิ้มเห็นฟันและก้อโบกมือบ๊ายบายให้ โอ๊ยยยย กรี๊ดดดด สติหลุดลอย

พอตั้งตัวได้รีบวิ่งกลับไปกอดพี่ส้มที่นั่งอยู่ข้างล่าง แล้วคว้ากระเป๋าตัวเอง

ลากฟางไปบอกลาพีริยา แล้วตรงดิ่งไป CTW แบบไม่คิดชีวิต 555

คือตอนนั้นไม่ไหวจะฮาจริงจัง คือเราไม่ได้คิดว่าจะเจอพี่ทงเฮที่ดุสิตเลยไง

กะว่าวันนี้จะได้เห็นพี่ทงเฮคงที่ Food Loft เลยล่ะมั้ง ,, ดีใจจนจะเป็นบ้า

 

พอถึง CTW รีบขึ้นไป Food Loft ต้องขอบคุณสาวทายมากๆที่จองโต๊ะให้

แต่กว่าพี่ทงเฮจะมาแอบนานเหอะ คือเรานั่งรอไปชม.กว่าๆเห็นจะได้

ไปสั่งนู่นสั่งนี่มากิน แต่ก้อกินไม่ลง ฮ่าๆๆ มายืนรอแถวๆทางเดินซะจนเมื่อย

จนในที่สุดพี่ทงเฮก้อมาซักที โอ๊ยยย น่ารักอีกละ ขอสครีมอีกซักครั้ง

แ้ล้วก้อกลับไปนั่งรอที่โต๊ะ จนงานแถลงข่าวจบเลยไปยืนรอตรงทางออกพนง.

คราวนี้ได้แทคมือกับพี่ทงเฮด้วย ชูวับชูปี้ดู โอ้เย่ !!!!! >_________<

คือแบบไม่คิดจิงๆอะว่าพี่ทงเฮจะยื่นมือกลับมาแทคด้วย แฮปปี้ดี๊ด๊าสุดๆอะ

ตอนแรกก้อยืนรออยู่ธรรมดาๆปะปนกับพนง.ใน Food Loft ที่คอยกั้น

จริงๆพนง.เค้าก้อไม่ได้กั้นอะไรเลย ยืนรอดูพี่ทงเฮกับพี่ซีวอนกันด้วยซ้ำ ^^

พอพี่ทงเฮเดินมาเราก้อยื่นมือออกไป ก้อไม่คิดว่าพี่ทงเฮจะแทคกลับเลย

แต่นั่นแหละ อยู่ดีๆพี่ทงเฮก้อยิ้มแล้วก้อแทคกลับเฉยเลย โอเอ็มจี ~

ไม่ไหวแล้ววววว โผเข้ากอดพีริยาเสมือนหมอบอกว่าคุณไม่ติดไข้หวัด 2009

ฮ่าๆๆๆ ดีใจไปสามโลก อยากจะตีลังกาตบมือโห่ร้องด้วยความดีใจและตื้นตัน

สติหลุดลอยจนทำอะไรไม่ถูก แต่พอแล้วล่ะฟอร์ทูเดย์ นอมูนาแฮงบกเฮ ,,

แล้วก้อร่ำลาเมมเบอร์คนอื่นๆ ไปแปลงร่างแล้วก้อกลับบ้าน......

 

พอตอนกลางคืนสาวทายโทมาหา บอกพี่นน.พทฮ.นวดอยู่เอกมัย !!!

โน่วววววว บ้านเรากับเอกมัยอยู่กันคนละขั้วบีทีเอส สวรรค์กลั่นแกล้งอเกน T.T

 

25 September 2009

 

ในที่สุดวันนี้เราก้อจะได้เริ่มต้นการตามพี่ทงเฮแบบจริงจังสำหรับทริปนี้แล้วววว

หอบกระเป๋าเสื้อผ้าออกจากบ้านมาตอนสายๆ ไปหาแอนด์เดอะแก๊งที่ดุสิต

นั่งรอกันไปรอกันมา พอเกือบๆเที่ยงก้อไปยืนหน้าฟร้อน เพราะพี่ส้มกะเจ๊จะเชคเอ้าท์

คือตกใจอีกแล้วไง อยู่ดีๆเอสเจก้อออกมากันหมดเลย ขอตั้งตัวตั้งสติหน่อยได้ปะ

แล้วพี่ทงเฮก้อเดินแบบริมซ้ายมากๆ พอผ่านหน้าเราก้อเลยใกล้แบบสุดๆ

ก้อเลยเรียกทงเฮอปป้า แอบอยากจะขอจับมือ ซึ่งพี่ทงเฮก้อยื่นมือมาจะให้จับแล้ว

แต่การ์ดดันกั้น อดเลย T^T พอเชคเอ้าท์กันเสร็จ ก้อนั่งรถตามกันไปต่อที่ CTW

คนอื่นๆก้ออยู่รอกันที่ CTW ส่วนเราต้องไปส่งงานที่มหาลัย+พรีเซนท์อีก เหอๆ

ก้อเลยพลาดอะไรหลายๆอย่างไปเป็นรอบที่สามสิบแปดล้าน ครั้งนี้ไม่มีจิงจังอะดวง

 

แต่ก้อยังดีไปทันพี่ทงเฮชอปปิ้งที่ Top Shop ตอนนั้นแบบฮาตัวเองไม่ไหวแล้ว

กำลังจะเดินเข้าไปถ่ายพุริคุระ อยู่ดีๆฟางโทมาบอกคีย์เวิร์ดว่า Top Shop ๆๆ

เท่านั้นแหละวิ่งกันป่าเถื่อนจากชั้นบนสุดลงมา Top Shop เหนื่อยกันได้อีกอะ

ยืนดูพี่ทงเฮอยู่ซักพัก ชั้น 2 ดูจะเดินออกมาไม่ได้แน่นอน เลยย้ายไปรอชั้น 1 แทน

ซักพักพี่ทงเฮก้อเดินออกมา เลยเดินตามไปเรื่อยๆ คนเยอะมากๆได้อีกอ่ะ

พอพี่ทงเฮขึ้นลิฟท์ไป เราก้อไปเดินเล่นกับพี่ส้ม แซนด์ และก้อต่ายกันต่อ

พร้อมด้วยข่าวร้ายถาโถมใส่ เพราะคุยกับพี่นีๆบอกว่าไปเจอไฟลท์ว่ากลับ KE คืน 27

ม่ายยยยยยยยย  5 วันเพียงพอแล้ว ไม่ต้องมาลดแลกแจกแถมโปรโมชั่นให้อีกวัน

เลยให้แซนท์โทรไปสืบราชการลับ ได้ใจความว่า อยู่ถ่ายภาพนิ่งต่อที่สตู OMG

อยากจะให้ทริปนี้จบๆไปจะแย่แล้ว ไม่ไหวจะเครียดและท้อแท้จิงจังนะรอบนี้

ในขณะที่กำลังเครียดอยู่ ฟางโทมาบอกว่าพี่ทงเฮออกไปไหนคนเดียวก้อไม่รู้

อยากจะบ้าตาย รีบวิ่งออกจากห้างอย่างเร่งด่วน แต่นั่นแหละพี่เรนแกมาด้วยรอบนี้

ตกหนักจนแทบบ้า ชั้นอยากจะไปหาพี่ทงเฮนะว่อยยยยย เลยเดินน้ำตาคลอกลับรถ

พอฝนซาเลยกลับไปสยามนั่งบีทีเอสไปหาฟางที่ดุสิตแล้วก้อไปรอที่แกรมมี่

ที่แกรมมี่ก้อนะ คนก้อไม่เยอะมาก เดินเข้าข้างหน้าไม่ได้หรือไงก้อไม่รู้ แซดดด

ขากลับก้อเหมือนเดิม พอแล้วพอ จะให้เอ็กซ์ตรีมลี่นอยด์ไปถึงไหนวะรอบนี้ TxT

พอแว้นกลับโรงแรม กว่าจะยื้อกับคนเปิดประตูได้ ก้อไปทันแค่การ์ด ขอบใจ -*-

หลังจากนั้นก้อไปหาที่พักพิงกัน เพราะมีภารกิจรออยู่เบื้องหน้าอีก lol

 

26 September 2009

 

คืนนั้นมาเฝ้าที่ CTW ตั้งแต่เที่ยงคืนครึ่ง เพราะสาวทายโทมารายงานสถานการณ์

ว่าตอนเที่ยงคืนคิวปาไปจะ 300 แล้ว ก็อดเบลสสสส นี่มันเกิดอะไรขึ้น ???

รีบย้ายชีวิตตัวเองไปตบยุงกันที่ CTW แทน เฮ้อออ ได้คิวที่ 301 ง่วงก้อง่วง ZZzz

พอตี 1 กว่าๆก้อเลยกลับกันปล่อยให้ป้าซูเฝ้า ฮ่าๆๆ แต่ซักตี 4 เอาอีกแล้ววว

เค้ามีให้เข้าแถวตามเบอร์ที่เขียนไว้ เลยต้องบึ่งกลับมา CTW อีกรอบนึง 5555

ไม่ไหวแล้ว คือเป็นทริปที่วุ่นวายสุดๆอะ ก้อเลยหลับมันกันไปตรงนั้นอะแหละ

พอตอนเช้าจัดการอะไรทุกอย่างเรียบร้อย กลับเข้าที่นอนงีบซักพักแล้วออกมาใหม่

วันนี้ก้อใช้ชีวิตทั้งวันอยู่แต่ใน CTW จนกระทั่งงานเลิก แต่ขอไม่พูดถึงในงาน

มันเจ็บเกินจะทานทนไหว ถ้ารู้แบบนี้ยอมซื้อแป้งซักล้านตลับเลยอะ ฮ่าๆๆ

พองานเลิก ก้อแห่กันมาที่ทางที่เอสเจจะออก ได้เห็นพี่ทงเฮเดินออกมาแว้บนึง

แล้วก้อตามกันไปถึงดุสิต แถมตามแจไปนวดต่อที่เฮลท์แลนด์อีก ห้าห้า

พอไปถึงเฮลท์แลนด์เราก้อขอตัวกลับบ้านก่อน พร้อมทำใจว่าทริปชั้นยังไม่จบ :(

 

27 September 2009

 

หลังจากที่เมื่อคืนนอนร้องห่มร้องไห้ คิดว่าวันนี้ยังไงๆก้อไม่ได้ไปส่งพี่ทงเฮ

ตื่นมาตอนเช้าแบบซอมบี้ คลานออกจากเตียงแบบไร้เรี่ยวแรง ตาบวมโบ๋ เหอๆ

แต่ม่าม๊าทรงโปรด บอกให้เราไปตามพี่ทงเฮได้ โอ๊ยย อยากเต้นแซมบ้าให้แม่ดู

กว่าจะทำนู่นทำนี่เสร็จได้ออกจากบ้านก้อบ่ายโมงกว่าๆเลย เหออออออ

คือจริงๆเราก้อไม่ได้เห็นพี่ทงเฮเดินเข้าออกสตูเลยเหอะ ไปเจออีกทีที่พารากอน

ต้องขอบคุณน้องทายมากๆ ที่คอยโทมาบอกข่าวเชคข่าวให้ตลอดเวย์

จริงๆแอบเหนื่อยสุดๆ เพราะตามด้วยมอไซค์ แท็กซี่ แถมวิ่งจาก CTW ไปพารากอน

แอบแว้บไปดูพี่ซีวอนชอปแชเนลแป๊บนึง แถมเจอเซเล่บด้วยละ ฮ่าๆๆๆ

เลยบอกฟางว่าขอยืนสืบราชการลับก่อน อยากรู้ว่าชีจะเอาไปเขียนว่าอะไร หึๆ

พอพี่ซีวอนชอปเสร็จก้อเิดินตามฮีต่อไปจนถึงคาบูกิ และก้อเป็นคิวของพี่ทงเฮ

มายก็อดดด ในที่สุดก้อได้เห็นหน้า พี่ทงเฮก้อยิ้มๆ ไอ้เราก้อเดินตามกันต่อไป

จริงๆพี่ทงเฮก้าวเข้าไปในคาบูกิแล้ว แต่ทำหน้างงๆแล้วก้อเดินออก เราก้องงด้วย

แล้วจะไปไหนวะ ?? จนการ์ดตะโกนมาบอกว่า ไม่ต้องตาม จะไปห้องน้ำ 555

คือแบบพี่ทงเฮแอบฮา มีวิ่งเหยาะๆไปห้องน้ำด้วยอะ ท่าทางจะอั้นไว้นาน ฮ่าๆ

เราก้อเลยไปยืนรออีกด้าน พอพี่ทงเฮออกมา เราก้อเลยเดินตามเรียกทงเฮอปป้าๆ

พี่ทงเฮก้อยิ้มและพยักหน้าให้ โอ๊ยยย ดีใจเป็นปลิดทิ้ง ชอบจังเวลาพยักหน้าให้อะ

น่ารักไปถึงโลกที่ 4 ฮ่าๆๆ แล้วก้อเดินตามต่อไป พอพี่ทงเฮเข้าไปในคาบูกิ

เราก้อเลยไปเข้าห้องน้ำกะฟาง แต่ที่ไหนได้พี่ทงเฮดันออกเฉยเลย อะไรว้า 55

ทีนี้ก้อตามกันไปกับฟางแบบหนทางมืดมนไม่รู้ไปไหน สุดท้ายที่นั้นคือดุสิต อาเมน.

แต่เราเลือกที่จะไม่รอที่นี่ เพราะดูแล้วไม่น่าจะมีอะไร เลยชวนฟางไปแอร์พอร์ต

 

ไปถึงแอร์พอร์ตตั้งแต่ยังไม่ 3 ทุ่มดี โจ๊กมาก คือไฟลท์มันเที่ยงคืนครึ่ง รีบหนักอะ

ก้อเลยไปนั่งกินข้าวกันในเมจิก แต่อยู่ดีๆน้องทายโทมาบอกว่าพี่นน.มันถึงแอร์พอร์ตแล้ว

ไอ้เราก้อแบบชิบหาย รีบวิ่งขาลากกับฟางไปกดลิฟท์ เชคข่าวกันให้วุ่นวาย

ไปๆมาๆ ไอ้ที่ถึงแล้วอ่ะจุนกิ โคตรฮา ฮ่าๆๆ ใกล้บ้าละตอนนั้น หลายสิ่งอย่างมากๆ

แล้วก้อนั่งรอแล้วรอเล่า จน 5 ทุ่มก้อเลยเข้าเกทไปรอข้างในเลยดีกว่า

ไปนั่งรออยู่ตรงทางแยก EFG เพราะก้อไม่รู้ว่าพี่ทงเฮจะมาจากทางไหนก้อไม่รู้

ระหว่างนั้นก้อคอยเชคข่าวกับพี่บี แอบภาวนาลึกๆให้เข้าทางปกติเลยเหอะ 5555

ไปๆมาๆ 5 ทุ่มกว่าๆ พวกนั้นก้อถึงแล้วแต่กำลังวนรถเล่น+ทำเรื่องเข้าโพสต์อยู่

ตอนนั้นแบบตื่นเต้นสุดใจขาดดิ้น นั่งขาสั่นไปหมดเลยอะ โอ๊ยยย ตื่นเต้นสุดๆจิงๆอะ

จนแบบได้รับรายงานเป็นระยะๆว่า เข้าโพสต์ไปแล้ว ขอบคุณทุกคนมากมาย

 

นั่งรอไปอีกแป๊บนึงเกือบๆเที่ยงคืนได้แล้ว พี่บีโทมาบอกให้ไปรอหน้าเกท G1

ก้อเลยเดินไปหาพี่บี แล้วก้อไปนั่งรอเกือบๆทางออกวีไอพี ตอนนั้นตื่นเต้นได้โล่แล้ว

พอเที่ยงคืนปุ๊บ เหมือนซินเดอเรลล่าเลย พี่ทงเฮแอนด์เดอะแก๊งก้อเดินมากัน 55

ตอนแรกทุกคนตรงนั้นก้อนั่งรอเต็มเก้าอี้นั่ง ก้อรอให้พทฮและพซวเดินผ่านไป

พี่ทงเฮก้อหันมายิ้มให้ทุกคน หน้าตานี่บ่งบอกว่าอารมณ์ดีสุดๆอะ วู้วววว ดีใจๆๆ

พอเดินผ่านไปปุ๊บ ทุกคนก้อลุกแล้วเดินตามไปปั๊บ คือเดินตามกันเป็นกองทัพเลย

เราก้อพยายามจะเดินไปข้างๆพี่ทงเฮมาก แต่แบบมีการ์ดสนามบินกั้นไว้ตลอด

แล้วก้อชอบหันมามองเป็นระยะๆ ว่ามีใครจะเดินขึ้นไปขนาบข้างบ้างรึป่าว

อารมณ์เราตอนนั้นแบบ โอ๊ยยย แค่อยากให้ของ คือจะให้ไม่ได้จริงๆหรอเนี่ย -*-

พอได้โอกาสก้อขนาบข้าง แต่ก้อโดนไล่ให้กลับมาเดินตามข้างหลังอีก แซดดด

อย่าใจร้ายเลย สิ่งนี้เป็นความหวังสุดท้ายของเราสำหรับทริปนี้เลยน้า ฮือๆๆ

จนแบบถึงทางเดินที่แบ่งเป็นซ้ายกับขวา พวกนั้นเดินขวา เราเดินซ้าย

พี่บีก้อบอกให้เราวิ่งไปดักข้างหน้าเลย เพราะเด๋วจะเดินออกมารวมกันอยู่ดี

เราก้อแบบบ้าพลังมากวิ่งไปดักข้างหน้ากับฟางกันสองคน ขอแค่ได้ให้ของ

แต่แบบพอเรายื่นไป พี่ทงเฮก้อยกมือขึ้นมาทำท่าแบบรับไม่ได้ โอ๊ยยย แซด

และเราก้อโดนกันให้ไปอยู่ข้างหลังต่ออีก ตอนนั้นแบบเครียดเลเวลอัพมากๆ

แล้วก้อเดินตามกันต่อไป จนถึงทางแยกอีกรอบ เราก้อวิ่งไปดักแบบเดิม

คราวนี้ก้อยังให้ไม่ได้อีก ก็อดดดด ทำไมจะต้องกันตลอดเลยด้วย เสียใจนะ

การ์ดสนามบินก้อพยายามกันไม่ให้เข้าใกล้ได้สุดๆ ไม่ไหวแล้ว ฮืออออ

 

ก้อได้แต่เดินตามกันต่อไป แต่ก้อยังดีนะ พี่ทงเฮในเกทอารมณ์ดีแบบเว่อๆ

ยิ้มแย้มแจ่มใสแฮปปี้สุดๆอ่า แต่มีตอนนึงแบบฮากันตรึม จะฮาไปไหนไม่รู้พทฮ.

คือมันเป็นทางแยก E F G คือพี่ทงเฮต้องเดินไปทาเกท E ไง เพราะ KE อยู่ E5

แต่คือโชว์พาวเดินนำกับพซว. 2 คน ไปทางเกท F ตอนนั้นทุกคนตาโตหมดเลย

ว่าแบบเฮ้ย 2 คนนั้นจะเดินไปไหนกัน คือทุกคนที่ตามรู้ว่าต้องไปทางเกท E

แต่แบบ ฮี 2 คนนั้นไม่ได้รู้เลย พอถึงทางแยกปุ๊บกูเลี้ยวโลด 55555

แล้วล่ามกับพวกพี่แคทก้อรีบเรียกว่าไม่ได้ไปทางนั้น ให้ไปทางนี้ เดินตรงไป

คือพี่ซีวอนก้อเดินกลับมาปกติอะนะ แต่คือพี่ทงเฮไม่ไหวแล้วฟอร์มชนะเลิศอะ

พี่แกทำประหนึ่งว่า เลี้ยวไปแล้วสไลด์โค้งกลับมาเดินต่อ โอ๊ยยย ฮาและน่ารัก

ไม่ไหวจริงจังอะ ฮาก้อฮา ขำโคตรๆ แต่ท่าที่พี่ทงเฮทำแม่งก้อน่ารักเกิน 3 โลก

ตอนแรกเราก้อโคตรตกใจ พี่แกจะเดินไปไหนวะ นึกว่าจะเดินเข้าร้านขายของ

แต่ที่ไหนได้ เลี้ยวผิดแล้วยังจะมาฟอร์มอีกนะ พี่ดีเอช เลิฟลี่ๆ ให้อภัยๆ 55

หลังจากนั้นก้อเป็นทางตรง ที่เราต้องวิ่งในซอกเล็กๆหลังเก้าอี้พยายามให้ของ

พี่ทงเฮก้อหันมามองแล้วก้อยิ้มให้ แต่ได้โปรดอย่าเพียงแค่ยิ้ม รับไปด้วย 55

แล้วมันก้อเป็นแบบนี้เกือบตลอดทางเดินอะ อารมณ์แบบช่วยรับไปหน่อยเหอะ

อย่ามายิ้มเห็นฟันอย่างเดียวนะ ฮ่าๆๆ จนสุดท้ายตัดสินใจว่าเรายังมีมนจ. 

ก้อเลยเดินตามซึงฮวานแทน แล้วก้อบอกซึงฮวานว่า ฝากของให้พี่ทงเฮหน่อย

แต่พี่แกก้อดีมาก หันมาตอบว่า ซอรี่ๆ ขอบใจจจ เราแทบอยากจะร้องเพลงต่อ 555

เออๆ ซึงฮวานก้ออารมณ์ดีเว่อ คือเดินหลังพี่เก๋ แล้วก้อไปแกล้งเหยียบเท้าเค้า

กลับมาต่อที่ชีวิตเรา เราก้อได้แต่พยายามไฟท์ฟอร์สิ่งนี้ จนจะวินาทีสุดท้าย

เมื่อพี่ทงเฮตรวจบอร์ดดิ้งพาสเข้าไปแล้ว แต่คือตอนนั้นต้องหยิบของเดินลงไปเอง

เพราะทุกคนส่งได้แค่นั้น คือจริงๆแอบโชคดีมากที่พี่ทงเฮเดินไปก่อนคนแรก

แล้วก้อหยุดยืนเอาของ คุยกับซึงฮวานและก้อต้องรอพี่ซีวอนเข้ามาอีกคน

เราก้อเลยไปยืนตรงหัวมุมตรงข้ามกับพี่ทงเฮ พี่บีก้อเรียกทงเฮชี่ๆ เราก้อทงเฮอปป้า

คือเราแอบเขียนชื่อตัวเองที่มือแล้วยื่นไปโบกหน้าพี่ทงเฮเลยด้วย 55555+

แต่เดาว่าคงอ่านไม่ออกหรอก ส่วนอีกมือก้อยังไม่วายยื่นถุงของไปให้อยู่่

พอพี่ทงเฮคุยกับซึงฮวานเสร็จ หันมามองยิ้มหวานโชว์ฟันให้อีก 1 รอบก่อนจากกัน

และก้อคว้าหมับเข้าที่ถุงเรา เราแบบกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

โผเข้ากอดพี่บีเต็มแรงพร้อมแหกปากว่า พี่บีๆ ให้ได้แล้ววววววว ให้ได้แล้วนะ

ในที่สุดก้อรับแล้ว ตอนนั้นแบบโคตรดีใจยิ่งกว่าสอบได้เอหมดเลยซะอีก ฮือออ

วินาทีสุดท้ายจริงจัง คิดว่าจะไม่รับและไม่ได้ให้ซะอีก ของขวัญวันเกิดเลยน้า

คือแบบคว้าไปเลย เราแบบอย่างชอค ตกใจ และตื้นตัน ขอบคุณจิงๆพทฮ.

พอตั้งสติได้ ก้อเลยเดินไปอีกด้านนึง พี่ทงเฮก้อเดินลงไปรอขึ้นเครื่อง

แต่ก้อสติลอารมณ์ดี บ๊ายบายขึ้นมาให้อีก แล้วทุกคนก้อยืนมองรอส่งกัน

แอบงงๆตอนนึง พอพี่ทงเฮลงไปถึงแอบมีเสียงเฮ ซัมติงหรือเราหูฟาด 5555

แล้วพี่ทงเฮก้อต้องยืนรอขึ้นเครื่องปะปนกะคนอื่นแบบเนียนนะ เพราะไม่มีที่นั่ง

แต่ก้อยืนรอแป๊บเดียวเท่านั้นแหละ เค้าก้อเริ่มทยอยให้เดินขึ้นเครื่องกัน

พี่ทงเฮก้อตรวจบอร์ดดิ้งพาสแล้วก้อเดินเข้าไปทางที่จะเดินไปขึ้นเครื่อง

แต่ก้อยังไม่วาย โบกมือบ๊ายบายขึ้นมาให้อีกครั้ง โอ๊ยย อารมณ์ดีสุดๆเลยนะ

และแล้วก้อจบทริปกันไป ว่าในที่สุด ก้อแฮปปี้เอนดิ้งแล้วละน้า ^________^

 

มีปัญญาถ่ายรูปมาได้แค่นี้ละ คือมือถือเราซูมไม่ได้ไม่รู้เป็นหอยอะไร 555

คือคนอื่นที่ถ่ายก้อยืนอยู่ที่เดียวกัน ทำไมเค้าซูมกันได้เยอะจังวะแต่ดูของเราดิ -*-

เล่นเกมทายภาพล่ะกัน ว่าคนไหนคือพี่ทงเฮสุดหล่อของเรา ฮ่าๆๆๆๆๆ

 

 

 

ในที่สุดทริป 6 วัน 6 คืนของเราก้อจบแบบแฮปปี้ซักทีละน้า ไชโย่ววววว

แอนด์เดอะแก๊งทุกคนคงรู้ว่าเราบ้าและเครียดมากขนาดไหนสำหรับทริปนี้ TT^TT

ต้องขอบคุณทุกคนมากมายที่รับฟังความเครียดของเราอย่างแสนสาหัส 555

และก้อต้องขอโทดด้วยถ้าเผลอนอยด์ใส่ไป เพราะรอบนี้ไม่ไหวจริงจังอะ

คืออยากจะร้องไห้ตลอดเวลา เครียดเจ็ดร้อยล้านเรื่อง ไหนจะเรื่องไฟลท์กลับอีก

ที่ออกตั๋วเอาคืนสุดท้ายก่อนจะกลับ รอบนี้มันกลายเป็นอะไรที่สุดๆแล้วจริงๆนะ

จริงๆแล้วมีอีกหลายเรื่องที่อยากจะขอบคุณ แต่ขอขอบคุณโดยรวมๆเลยแล้วกัน

ที่มารวมผจญภัยกับทริปนี้ด้วยกันอเกน ทริปหน้าอย่าลืมมาอุดหนุนกันนะ 55+

ขอบคุณฟาง พี่นี พี่บีและคนอื่นๆอีกมากมาย แล้วเจอกันเน็กซ์ทริปนะ ฮ่าๆๆ

แต่ได้โปรดปีหน้าจะมาเป็นเดี่ยวเฮแทคทีมเปลี่ยนพรีเซนเตอร์ไม่เอาน้า

ทริปยาวๆ 8 วันก้อไม่เอาด้วยเหมือนกัน กรุณาอย่ามาให้เราเจอแต่โปรยาว ได้โปรด ~

ขอบคุณอีกครั้งสำหรับแอนด์เดอะแก๊งทุกคนมากมาย รอบนี้มันเหนื่อยโคตรๆ

แยกตามเป็นหลายกรุ๊ปอีก ถึงมันจะเหนื่อยแค่ไหนแต่เราก้อไฟท์ด้วยกันนะ ^^

 

Ps. เลี้ยงข้าวชั้นเลยพีริยา ในที่สุดแจก้อเอาเสื้อซุเปอร์ไดม่อนเทอมาใส่แล้วววว วว

อนุญาตให้พาไปเลี้ยงเจ๊อึ่งได้ แล้วชั้นจะไม่บอกใครนะจ๊ะ จร๊วบๆ อิอิ <333

 

Ps. ขอบคุณพี่ทงเฮกับวินาทีสุดท้าย มันดีใจจนพูดไม่ออกจริงๆน้า เลิฟพี่ที่สุด >3<

 

ขอนอกเรื่องนิดนึง จากความพยายามเก็บตังค์ของเราจนสามารถซื้อวัวได้ละ 555

 

 

เอ็มวีหิ่งห้อยเวอร์ชั่นพี่ดีเอชพาร์ท จำเป็นต้องดูหนักหนาสาหัสอะ 5555+

ดูไปดูมา นางเอกคนนี้ ชีก้อน่ารักดีน้า อนุญาตให้กิ๊บกิ้วกันได้ เพราะชีก้อสเปคพี่เลยนิ ฮ่าๆๆ

ผู้หญิงในภาพวาดแบบนี้ ชั้นขอยกให้เลย เพราะชาตินี้ชั้นก้อคงเป็นให้ไม่ได้อะ คึคึคึ

ชีน่ารักขึ้นเยอะเว่อๆ จากตอนเล่นแกล้งจุ๊บุให้รู้ว่ารัก จะว่าไปตอนนี้แอบชอบชีเหมือนกัน ^^

จะเรียบร้อยไปไหนวะ ?? ขอความเรียบร้อยซัก 10% ให้ชั้นบ้างก้อยังดีอะ 555

 

อย่าได้สนใจอิพารากราฟข้างบน เพราะเป้าหมายที่มาอัพคือ ชั้นว่างงงงง !!!!!

ตั้งแต่เปิดเทอมมาไปเรียนอยู่แค่ไม่กี่วัน แถมเป็นฤดูแคนเซิลคลาสอีกต่างหาก เหอๆ

บางทีก้ออยากเรียนมั่งไรมั่ง เพราะหยุดจนจะเป็นง่อยตายห่าแล้วละ 555

ค่าเทอมก้อยังไม่จ่าย เพราะรู้สึกเรียนไม่คุ้มเลยขอผ่อนผันไปก่อน (ไม่ใช่ละ ฮ่าๆ)

เทอมนี้ เรียนจิงจังอยู่แค่ 2 วัน ทั้งหมด 5 ตัวๆละหมื่น ก็อดดด เสียดายตังค์ TT^TT

เค้าไม่มีนโยบายเรียนปีสุดท้ายลด 10% แถมออนท็อปเรียนครบ 3 ปีลดอีก 5% บ้างหรือไง ??

อยากจะบ้าตาย แอบสงสารป๊าแม่เฮีย ส่งลูกส่งน้องไปออนเอ็มที่มหาลัยต่อ 55555

 

เออๆๆ ใครพอรู้บ้างว่า ไอทัชมันเล่นควิซในเฟสบุคไม่ได้หรืออย่างไรกันหนอ ??

คือตอนนี้เราเป็นโรคคลั่งควิซมากๆ ว่างเป็นไม่ได้ต้องเอาเวลาเหล่านั้นไปเล่นควิซ ฮ่าๆ

เพราะแบบนี้สิถึงอยากได้แบลคเบอร์รี่ เล่นควิซได้ด้วยนะพีริยา ไฮโซอะ 5555

 

ไม่มีอะไรจะพูดดด ,, คือบางพวกก้อส่องกันแทบจะตกเหวตาย ส่วนบางพวกเล่น wii สบายใจเฉิบ ~

 

 ปล. อยากขาว อยากสวย อยากรวย อยากโชคดี อยากมีตังค์ อยากเป็นคนนั้นในใจเทอ 5555

 

พี่ทงเฮฮฮฮฮฮฮฮ ~ เราสามารถมั่นใจและดีใจจิงจังได้ 100% จริงๆใช่ไหม ??

คือเราไม่ได้คิดเข้าข้างตัวเองใช่ป่ะ ? ณ จุดๆนี้เราไม่ได้ฝันไปจริงๆนะ ~

เราจนปัญญาที่จะส่องแล้วว่ะ ตาจะบอดล่ะส่องมา 2 วัน 2 คืน วันๆเอาแต่ส่อง 555+

พยายามดูแม่งทุกไฟล์ที่เกี่ยวกับข่าวเป๊บซี่ หาดูข่าวหมดเกาะฮ่องกงแล้วด้วยมั้ง -*-

ซูม ซู้ม ซุมก้อแล้ว กว่าจะหาโหลดไฟล์ได้ก้อแทบกินไม่ได้นอนไม่หลับ

แต่ไอ้ไฟล์ที่โหลดมาก้อช่วยได้มาก ขอบใจ ฮ่าๆๆ เพราะมันชัดหนักอะ T^T

ซึ่งไม่ได้ต่างอะไรเลยกับทีดูในยูทูบ ไม่ไหวจะบ้าตายอยู่แล้ว ฮือๆๆ

คือแบบแค่อยากได้ไฟล์ที่เห็นชัดๆ หน้าตรงๆ แต่ทุกไฟล์ก้อมาจากกล้องเดียวกัน

แต่ทั้งหมดทั้งมวล ช่วยมีรูปตอนสต๊าฟปาร์ตี้ออกมาบ้างอะไรบ้างเหอะ !

 

 

 

คือตอนแรกเราก้อไม่กล้ามั่นใจหรอก เพราะพยายามนั่งส่องนั่งซูมลายเสื้อก้อแล้ว

แต่มันก้อยังไม่ชัดหนักเท่าที่ควร แต่พอแบบลองซูมและเทียบกับเสื้อเราเอง

องค์ประกอบทุกสิ่งอย่างมันก้อน่าจะใช่ป่าววะ ?? คือลายมันก้อตำแหน่งเดียวกันเลยอะ

แล้วเราก้อให้ของพี่ทงเฮได้ในเกทรอบนี้พอดีด้วย มันก้อดูจะมีเปอร์เซ็นต์มากขึ้น

คือถ้าเราไม่ได้ให้ของพี่ทงเฮรอบนี้ เราก้อคงไม่กล้ามั่นใจจิงจังหรอกนะ TT^TT

จริงๆก้อแอบคิดว่า พี่ทงเฮอาจจะเอาเสื้อมาจากเกาเอง เสื้อสไตล์เดียวกับเราเลยไรงี้

ถ้าเป็นตามนั้นจริง มันก้อโคตรๆๆบังเอิญมากๆอ่ะ ไหนจะมีลายที่อกเสื้อที่เดียวกันอีก

คือแบบเราก้อไม่อยากจะเข้าข้างตัวเองนะ แต่มันก้อดูจะบังเอิญเกินไปไหม ?

คิดแล้วก้อปวดหัว แต่ขอสารภาพเลยว่า เราดีใจจิงจังนะ ฮ่าๆๆ แอบมั่นใจเล็กๆ

แล้วที่ผ่านมาจะพล่ามทำไม ?? 555+ เรื่องเยอะมากเลยอะเรา หนักจิงจัง แหะๆ >w<

 

ตอนแรกน้องทายก้อส่งลิงค์มาให้ดูว่าแบบใช่เสื้อเราป่าว ?? เราก้องงๆ เสื้อไรว้า ?

คือแบบพวกไฟล์เอสเจเอ็มเดี๋ยวนี้เราไม่ได้ดูแล้วจิงจัง ออกแนวขี้เกียด 55

แต่พอดูไปถึงตอนหลังๆ เราก้อแบบ เฮ้ยยย !!! นี่มันเสื้อเราๆๆๆ (ป่าววะ) ฮ่าๆๆ

แล้วก้อนะ นั่งอึนส่องกับพีริยา ป้าส้มกันจนตาจะบอดตายกันไปข้าง...

เอาเป็นว่า นั่นแหละ ! ยังไงก้อขอบคุณพี่ทงเฮตลอดเวน้า แฮปปี้จิงจังนะ ^^

จริงๆ รอบนี้เราออกแนวเป็นพวกบุญมีแต่กรรมบังป่ะ ? แอบอยากเห็นด้วยตาตัวเอง ฮี่ๆ

4 เดือนผ่านไป คือไฟล์เพิ่งจะมาออก เราลืมทุกสิ่งอย่างกับทริปนี้ไปแล้วด้วยซ้ำ

แต่แค่นี้ก้อดีใจละ แต่ว่า... ใส่เล่นน้ำจะดีหรอพี่ทงเฮ ?? ฮ่าๆๆ (เรื่องเยอะอีก ? 55+)

ยังไงก้อขอบคุณพี่ทงเฮจิงจังน้า ก้อไม่คิดเหมือนกันว่าจะมีโอกาสนี้อีก ~

 

ขอให้เรามั่นใจตลอดเวด้วยเถอะ เด๋วไม่ใช่ไปๆมาๆ งามไส้เฉยเลย นอยเลยนะ ฮ่าๆๆ

ไม่เป็นไรไม่แคร์สื่อ เพราะสื่อไม่เคยให้อะไรเรา หนักว่ะเรา อย่าได้สนใจ 55

ไปล่ะๆ ไปเล่นควิซในเฟซบุคต่อ ไม่ได้เล่นหลายวันเพราะมัวแต่ส่อง LOL

อย่างไรก้อตามขอบคุณพีริยา ป้าส้ม ที่รับฟังการแหกปากของเราทุกวันทุกคืน ^^

 

ปล. พรุ่งนี้จะรอดู way back into love น้าพี่ทงเฮ เลิฟๆ ^____________^